8 - 26 december

Zuid-Thailand

Zuid-Thailand

Phuket

9 – 12 december 2018

We bevinden ons terug op bekend terrein. We reizen voor de tweede keer door Thailand, maar deze keer bezoeken we zuid-Thailand. Het zuiden met zijn stranden en zijn farniente.
Na onze doorreis door Myanmar hebben we wat nood aan rust, het is december, feestperiode en we beslissen om een paar weken op dezelfde plaats te blijven, Koh Lanta.
We vliegen van Yangon, Myanmar, via Bangkok naar het eiland Phuket. Phuket is het grootste eiland van Thailand en leeft van toerisme. Meer dan 5 miljoen toeristen trekken jaarlijks naar Phuket. Dit is niet echt onze droombestemming, maar onze buurman in Huizingen, Vincent, heeft ons aangeraden om onze eerst duikervaring te gaan opdoen bij zijn schoonbroer, Philippe. Philippe woont al een aantal jaar in Phuket, is getrouwd met zijn aardige vrouw, Noi en heeft duikcentrum Andaman Coral Divers uit de grond gestampt.
We nemen een kamer in Chalong Beach Hotel. Het is duidelijk hoogseizoen, want we betalen 50€ voor een kamer. Het hotel is wel vrij luxueus; twee zwembaden, een ruime kamer met zicht op zee en een heerlijk ontbijtbuffet. Daarenboven is het personeel uiterst vriendelijk en is Emile terug de chouchou van de dames achter de balie.

Zuid-Thailand

Andaman Coral Divers

Zuid-Thailand

Diepzee-duiken is nieuw voor ons, enkel Stéphanie heeft in haar college-jaren nog duikles gekregen op school, maar dit is alweer 25 jaar geleden en Steph is niet zeker of ze het nog onder de knie heeft…
’s Morgens om 8 uur worden we opgepikt om in te schepen op de boot van Andaman Coral Divers. We zijn met een 30-tal, van beginnende tot de meest ervaren duikers, elk met hun instructeurs. We varen anderhalf uur en arriveren aan het eiland Ko Racha Yai met zijn azuurblauwe waters. Uitgezonderd van Emile hebben we allemaal een Padi-duikinitiatie geboekt: Robin mag tot 2 meter duiken, Simon, Stéphanie en ik tot 12m. Bij het uitvaren geeft onze instructeur Erik ons een uitgebreide theoretische uitleg over hoe ons lichaam reageert om diep water, wat onze longen doen en hoe te handelen in nood-situaties. Hij legt uit dat het belangrijkste onder water is om kalm te blijven, rustig en langdurig in- en uit te ademen en hoe we de druk in onze oren kunnen regelen. De jongens zijn oplettend en zijn er zich van bewust dat het geen spelletje is. Met een fles van 20kg, een loodgordel en heel wat kilo’s water op je lichaam is het belangrijk dat ze de basisprincipes doorhebben.

Simon en ik zijn al eerste aan de beurt. We controleren onze duikuitrusting en springen enthousiast in het ruime sop… Instructeur Erik brengt ons langzaam naar diepere oorden, eerst langs een koord en op 8 meter in vrij water. We ontdekken een wereld van koralen, vissen en andere diepwater-bewoners. Na 40 minuten plezier begeven we ons terug naar het wateroppervlak. Bij een armbeweging sla ik per ongeluk het mondstuk uit de mond van Simon, Simon blijft gelukkig rustig en doet teken dat hij snel naar boven moet. Ik begeleid hem de laatste twee meter naar het oppervlak, waar hij rustig tot adem kan komen. Een incident dat gelukkig geen nare gevolgen had, dankzij de uitleg die we vooraf van de instructeur kregen en de koelbloedigheid van Simon.

Zuid-Thailand

Daarna is Robin aan de beurt, samen met Eric mag hij 2 meter diep de onderwaterwereld ontdekken. Robin is onmiddelijk fan en na 40 minuten komt hij met sterren in de ogen terug naar boven. ‘Ik heb zeesterren gezien, en slangen, zee-egels en koralen… Ook hij heeft de microbe te pakken.

Tenslotte mag Simon een tweede keer duiken, samen met zijn mama. Stéphanie is er wat minder gerust in en eenmaal onder water spoken 1001 gedachten door haar hoofd. Instructeur Erik voelt aan dat Stéphanie niet op haar gemak is en toont aan dat ze rustig moet ademhalen, het basisprincipe van duiken. Na een kwartier kan ze zich ontspannen en ontdekt ze, samen met Simon, de kleurrijke vissen, prachtige koralen en ongekende dieren. Terug aan het oppervlak is Stéphanie uiterst gelukkig met haar prestatie, misschien zit er toch waarheid in het feit dat ouder worden ook meer angsten met zich meebrengt. En deze zijn meestal onterecht…

Zuid-Thailand

Emile heeft de ganse dag op en rond de boot doorgebracht en amuseert zich op de glijbaan. In Sri Lanka leerde hij snorkelen en ook hij kan vrij ademhalen onder water en genieten van de visjes.
Rond 15u keren we terug richting Phuket, Emile slaapt in de armen van zijn mama en Simon en Robin staren over de onmetelijke zee, fier en tevreden over hun prestatie.

Zuid-Thailand

Koh Lanta

12 – 26 december

Ons traject naar Koh Lanta begint met een rit van ongeveer 1 uur naar de Rassada-pier van Phuket. Elke stad en bij uitbreiding elk land, heeft zijn eigen transportmogelijkheden. Het is telkens weer een verrassing om te ontdekken hoe we ons kunnen verplaatsten en liefst op de goedkoopst mogelijke manier.

Vanaf de pier nemen we de boot naar Koh Phi Phi, een vrij moderne boot, redelijk ruim en volgestouwd met toeristen, het hoog-seizoen in Thailand staat voor de deur. Koh Phi Phi staat bekend om zijn paradijselijke stranden en uitgaansleven; het zijn dan ook de jonge backpackers die hier aan wal stappen en de familie’s met kinderen, zoals wij, die de volgende boot nemen richting Koh Lanta. Dit eiland is dan wel minder paradijselijk, maar herbergt toch enkele mooie stranden en er heerst vooral een rustige sfeer. Het eiland maakt deel uit van de provincie Krabi en meet 22 km op 4 km en telt 15.000 inwoners.

De boot van Koh Phi Phi naar Koh Lanta is van een kleiner formaat en door de onrustige zee wordt het een bewogen reis. Gelukkig heeft niemand van ons last van zeeziekte en Emile slaapt aan één stuk door. Een half uur later meren we aan in Koh Lanta, in de haven van Ban Saladan.
Hier wacht Haad, de eigenaar van ons gasthuis, ons op en brengt ons naar Khlong Nin, een klein kuststadje op 15 km van de haven. We zullen gedurende 14 dagen verblijven in Mada Lanta Mai Keaw, een klein gasthuis met een 6-tal bungalows. Haad en zijn vrouw Sao runnen dit verblijf sinds 3 jaar, nadat ze hun ervaring hebben opgedaan in enkele grote resorts. Sao is een echt talent op het gebied van koken en we nemen elke morgen van een heerlijk ontbijt en genieten enkele avonden van haar menu à la carte.

Zuid-Thailand

We huren twee scooters (200 baht of 5 euro per scooter, per dag), en kunnen nu gaan en staan waar en wanneer we willen, dit geeft ons een enorme vrijheid. Ik heb al wat ervaring met tweewielers (ik mis mijn Harley toch een beetje als ik de lichte motor van de scooters hoor) en neem Emile vooraan en Robin achteraan mee. Dit valt best mee, we kruisen regelmatig families van 5 op één scooter, inclusief slapende kinderen.
Bij Stéphanie is het al wat langer geleden, namelijk van op de middelbare school, maar zij neemt Simon mee achterop en hij voelt zich als een vis in het water.

Alhoewel maar weinigen dit doen, zetten we altijd onze helm op, de wegen zijn gevaarlijk glad na regenval en tijdens onze doorreis waren overal wegenwerken, waardoor sommige wegen meer modderpoel dan macadam waren. Het is toch voor het eerst dat we ons veilig voelen op een scooter, op Koh Lanta bestaat 70% van het verkeer uit scooters en er zijn amper voorbijrazende bussen of vrachtwagens.

Er zijn niet veel tankstations op het eiland, maar overal worden flessen ‘gasoline’ verkocht. Elke familie die aan de straatkant woont en wat wil bijverdienen, biedt dit aan. Het is telkens een korte, maar leuke ontmoeting als we weer eens zonder benzine vallen.

Emile is fan van het eerste uur en telkens we de scooter nemen springt hij er als eerst op, hij staat erop de motor in te schakelen en zorgt dat de lichten branden…

Zuid-Thailand

Ons verblijf op Koh Lanta staat in het teken van rust en we willen de feestdagen in december doorbrengen zonder doorreizen of verhuizen. ’s Morgens profiteren we van de koelte om schoolboeken van de jongens open te slaan en ’s middags maken we uitstapjes naar de verschillende dorpjes op het eiland of naar het strand. We ontdekken een vrij verlaten strand op 20 minuutjes van onze verblijfplaats (Khlong Chak Beach) en dit wordt onze dagelijkse plaats om ons te verfrissen na hun studie of stoffige scooter-ritjes.

Enkele dagen na onze aankomt in onze bungalow ontmoeten we Freek, een vriendelijke noorderbuur van 35 jaar, met het hart op de juiste plaats. Freek is een solo-reiziger en is al twee maanden onderweg in Thailand. Zijn hartig Nederlands accent en luide, joviale stem werken in op de jongens en de vonk slaat onmiddelijk over. Ook ik heb breng enkele avonden al pratend en ‘filosoferend’ door op zijn terras.

Kerstmis komt dichterbij en alhoewel het zonnige weer en de vakantie-sfeer weinig aan Kerstmis doen denken, krijgen we toch het verlangen om bij onze familie en vrienden te zijn. Buiten enkele snel opgezette kerstbomen en wat minieme kerstverlichting valt op het eiland maar weinig kerstsfeer op te snuiven. Niet verwonderlijk, want de eilandbewoners zijn overwegend moslim en de kerstsfeer wordt alleen maar voor de toeristen gecreëerd.
De jongens zijn echter heel enthousiast en willen er het allerbeste van maken, Robin haalt zijn knutseltalent boven en versiert ons huisje met decoratie en kerstverlichting. We gaan ook kerstshoppen in de plaatselijke souvenirshops en kiezen elk een cadeautje voor elkaar. De jongens staan erop ook iets voor Freek te kopen en ‘eisen’ dat hij met ons kerstavond doorbrengt.

Zuid-Thailand

Enkele dagen voor Kerst maken we een boottrip naar de 4 mooiste eilanden rond Koh Lanta (de 4 island tour). Gastvrouw Sao zorgt voor de reservaties en voor 650 bath (17€) per persoon kunnen we een ganse dag gaan varen, taxi-rit naar de haven, middagmaal, vers fruit en snorkelmateriaal inbegrepen.
Onze eerste stop is Koh Cheok, om te snorkelen. Er zijn echter een paar andere boten rond de grote kalkstenen rots waar we rondzwemmen en door de vele snorkelende mensen is het water wat troebel, waardoor we niet veel vissen in ons vizier krijgen. Een kleine teleurstelling.

Na een klein uur brengt de boot ons naar Koh Mook, om Emerald Cave te bezoeken. Emerald Cave is een grot van 80 meter, die je al zwemmend, in de duisternis, naar een verborgen strandje brengt. Iedereen moet in één lange rij, met een reddingsvest, door de grot. Enkel de gids heeft een zaklamp en de halve duisternis, de weergalmende kreten en het klotsende water zorgen voor een aparte ervaring. Emile klampt zich aan mij vast en wil liever rechtsomkeer maken. Na 5 minuutjes zwemmen komen we aan op een open strand, omgeven door rotswanden bekleed met bomen en planten. We wanen ons in een filmdecor, het water is turquoise blauw en het zand parelwit. We zijn echter niet alleen, het is zondag en veel toeristen en lokale mensen genieten met ons mee van dit prachtig uitzicht. Bij de terugkeer door de donkere grot weigert Emile alle hulp en als een volleerde speleoloog zwemt hij de 80m alleen terug, met een oplettende papa in zijn kielzog…

Net voor de lunch varen we naar een derde eilandje; Koh Ma. Hier gaan we terug snorkelen en ontdekken we enkele grotere vissen. Ook Emile heeft het snorkelen on der de knie en heeft begrepen hoe je in een snorkel gewoon onder water kan ademen.

We lunchen op het eiland Koh Ngai, waar we ook de rest van de namiddag doorbrengen aan het strand van dit mooie eiland, met doorzichtig zeewater, net een postkaart. We genieten zo hard dat we bijna de terugvaart missen. Deze terugvaart duurt anderhalf uur, moe maar uiterst tevreden keren we terug naar onze bungalow… De zee van Andaman blijft ons verrassen.

Zuid-Thailand

De volgende dag plannen we om naar het mangrovebos te gaan; Thing Yee Pheng Mangrove Forest. Een mangrove is een ecosysteem met bomen die groeien in tropische kustgebieden. De bomen overleven in zoutwater door een complex systeem van filters in de wortels. Typisch aan de wortels is dat die deels boven water staan, voor de ‘ademhaling’ van de boom, deel van het complex filtersysteem. Dit zorgt voor indrukwekkende wortelformaties, typisch aan mangroves.

In de mangroves leven ook de bekende wenkkrabben, bij de mannetjes van deze krabben is één van de scharen in verhouding heel groot, deze wordt enkel gebruikt voor gevechten, niet om voedsel te vangen. Uniek aan deze krabben is, wanneer ze hun grote schaar verliezen bij een gevecht, dan groeit de kleine schaar uit tot een grote schaar. Sommige van die krabben kunnen tot 30 cm groot worden. Een indrukwekkend zicht, wat de jongens maar al te graag willen ontdekken.

Je kan de mangrove van Thing Yee Pheng op twee manieren bezoeken, of te voet langs een wandelpad, of met de boot. De laatste optie kost echter 600 bath per persoon, dus kiezen we voor het strekken van onze beentjes. De wandeling van 20 minuutjes is niet speciaal en we zien wel honderden krabben, maar geen exemplaren van 20-30 cm, hooguit 5cm. Misschien was het ook te warm voor de krabben…

Zuid-Thailand

Voor kerstavond hebben we gastvrouw Sao gevraagd verse vis voor ons klaar te maken. Sao is een echte keukenprinses en tovert een heerlijke gegrilde vis met een saus van citroengras en ananas uit haar mouwen. De jongens verlekkeren zich aan zeevruchten in zoetzure saus. Onze kersverse vriend Freek vergezelt ons aan tafel en we delen enkele cadeautjes uit en brengen familieverhalen naar boven.
Om 20u gaan we samen met Sao naar een resort, waar haar dochter, samen met haar dansgroep een privé-voorstelling opvoert voor ‘de wat rijkere toeristen onder ons’… We glippen het resort binnen langs het strand en kunnen ‘verscholen’ tussen de massa mee genieten van het spektakel. Wanneer de animatoren een spel organiseren voor de kinderen gooien Simon en Robin hun discretie over boord en ze nemen deel aan ‘ballonnetje-trap’. Simon en Robin worden zelfs tweede en derde. Wanneer hetzelfde spel ook voor de ‘volwassen’ mannen wordt georganiseerd kunnen Freek en ik niet weerstaan en we gooien ons in de arena. We kunnen ons mannetje staan tot ‘de beer van Estonia’ zijn spieren rolt en ons bijna van het strand duwt, tot daar het gezellig onderonsje… We moeten het onderspit delven, maar zijn toch tevreden dat we als underdog vrij hoog scoren.

Deze kerstavond beleven we ver van familie en vrienden, maar ons gezellig etentje bij Sao en Haad, onze nieuwe vriend Freek en het spektakel op het strand zorgden toch voor een ‘specialeke’, een avond die we ons nog lang zullen herinneren.

Zuid-Thailand

Kerstdag zelf brengen we door op Long Beach, het grootste strand van Koh Lanta, waar ook de meeste toeristen verblijven. Op het strand liggen enkele uitstekende hotels, met zwembad en mits je daar iets eet of drinkt kan je de ganse namiddag genieten van het zwembad. Een gouden tip Van Sophie T., een wereldreiziger die we net voor ons vertrek ontmoet hebben. We kiezen voor Bambies Boutique, een familiaal hotel aan het strand met twee zwembaden.

De jongens, Freek en ik ravotten in het water en Stéphanie duikt in haar thriller, met dank aan onze goede vriendin Christine die dit boek aanbeval, ik heb Stéphanie enkele dagen niet gehoord of gezien ;-).

De volgende moeten we onze valiezen nemen en de wegen tussen Freek en ons zullen zich scheiden. Om ons afscheid te vieren steken we een paar stevige vuurwerkpijlen af (heel Nederlands, maar oh zo fun). Bij het idee dat we morgen Freek zullen moeten missen, kunnen de jongens maar moeilijk de slaap vatten. Het blijft een moeilijk evenwicht, telkens we ergens langer blijven hechten de jongens, en wij zelf ook, aan de gastfamilie of medebewoners, waardoor het afscheid telkens moeilijk is.

Maar deze keer kunnen we de jongens beloven dat we Freek bij ons in België zullen uitnodigen voor een avondje vuurwerk, en verhalen over ‘de beer van Estonia’…

Zuid-Thailand

Hat Yai

Op tweede kerstdag nemen we de minibus richting Hat Yai, een stadje op het Thaise vasteland, waar we de volende dag de trein nemen richting Maleisië.
Hat Yai heeft geen zo’n goede reputatie, het wemelt van de verdoken prostitutie en een aanslag in 2012 eiste 11 doden en 100 gewonden. De stad staat onder zwaar toezicht, zo ook dit ganse zuidelijke deel van Thailand.
We voelen ons niet onveilig, maar zullen toch maar één nacht hier doorbrengen. We checken in een een leuk hostel; Silla House en Simon en ik profiteren van een bezoekje aan de kapper.
We versturen ook een pakketje richting België, met wat geschenken voor onze familie en wat spullen die we niet meer nodig hebben. Ik stuur ook mijn fototoestel mee, dat defect is na een ongelukkige val. Ik hoop snel hetzelfde toestel te kunnen kopen in Maleisië, want ik voel me toch wat ‘naakt’ zonder ‘kodak’.

’s Avonds eten we dim sum bij Chok Dee, bekend restaurant in de stad, waar deze Chinese lekkernij voorgeschoteld wordt. Een primeur voor de jongens, maar daar zal het niet bij blijven…

Zuid-Thailand

Padang Besar

’s Morgens verlaten we al om 5u30 ons hotel om de trein van 7 uur, naar Pedang Basar, de grens tussen Thailand en Maleisië, te bereiken. De jongens houden van extra vroeg opstaan, het maakt deel uit van het avontuur en ze kijken enthousiast uit naar wat hen nog te wachten staat.
In Pedang Besar stempelen we ons uit Thailand en binnen Maleisië, daarna nemen we de volgende trein naar Butterworth, waar de ferry ons naar Georgetown, op het eiland Penang zal brengen.

Wanneer we de eerste kilometers door Maleisië treinen is de verandering van landschap en cultuur heel opvallend. Maleisië is op het eerste zicht veel meer ontwikkeld dan buurland Thailand. Dit wordt aanpassen, we zijn benieuwd wat Maleisië voor ons in petto heeft.

4 reacties

  1. Reactie van Lieve huys

    Avatar

    Lieve huys Reageer 26 december '18 om 15:19

    Wat een prachtige wereld onder water! Alweer een nieuwe ervaring rijker!❤❤❤❤❤

  2. Reactie van Chris en Dirk / Schilde

    Avatar

    Chris en Dirk / Schilde Reageer 05 januari '19 om 02:14

    wat een geweldige ervaring voor klein en groot. ! !!! misschien wordt het wel een nieuwe hobby?

  3. Reactie van Lieve huys

    Avatar

    Lieve huys Reageer 11 januari '19 om 07:46

    Mooi!!!❤❤❤❤❤

  4. Reactie van Lieve huys

    Avatar

    Lieve huys Reageer 11 januari '19 om 11:44

    Prachtige foto van Emile die naar zijn snorkelende papa kijkt. ?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Ga naar boven